De prijzen van koopwoningen
veranderen voortdurend. Dat merkte Feikje Wesselius ook. In de
periode 1988 – 2002 verhuisde zij en haar gezin maar liefst vier
keer.
“Bij elke
verhuizing merkten we heel duidelijk dat de prijzen veranderden. Op
zich is dat logisch natuurlijk, want de markt staat nooit stil. Maar
in de perioden dat je niet verhuisd denk je er nooit zo bij na,”
verteld de 49-jarige Feikje Wesselius. Met haar gezin verhuisde ze in
veertien jaar tijd vier keer en deed daarbij verschillende provincies
aan.
De
eerste verhuizing vond plaats in december 1988, toen het jonge gezin
van het Friese stadje Bolsward naar het in dezelfde provincie gelegen
Woudsend trok. Ze kochten een 2-onder-1-kapwoning met een oppervlakte
van 312 m².
Ze betaalden voor dit huis, wat over een garage en grote tuin
beschikte, fl. 97.500. “Het was een heerlijk zonnig huis, vooral de
grote tuin was fantastisch,” herinnerd Feikje zich.
Toch
verliet het gezin in 1993 het prachtige Friese platteland, om zich te
vestigen in de Noord-Hollandse polder. In Julianadorp was het gezin
weer van plan om een huis te kopen, was het niet dat de prijzen enorm
gestegen waren. “Een simpel rijtjeshuis met een oppervlakte van 120
m² kostte hier maar
liefst 125.000 gulden, terwijl het dus meer dan twee keer zo klein
was als ons vorige huis,” aldus de Friezin. “Het voelde echt als
een achteruitgang om het te kopen, vandaar dat we maar een huis
gingen huren.”
Na
zeven jaar in Julianadorp gewoond te hebben, stond de volgende
verhuizing op het programma. “Mijn man had een nieuwe baan in Edam
gekregen, waarbij hem werd toegezegd dat het bemachtigen van een huis
geen probleem zou zijn,” verteld Feikje. Dit was echter een valse
belofte. De huizenprijzen waren hier namelijk nog hoger. “Voor een
huis met een oppervlakte van 180 m² betaalde je al snel 240.000
gulden! Dit kwam denk ik doordat het zo dicht bij Amsterdam lag.”
De
hoge huizenprijzen in Edam kwamen niet alleen door de ligging.
Sowieso waren de huizenprijzen in heel Nederland gestegen. Volgens
cijfers van het CBS stegen de prijzen van koopwoningen in 2000 in
heel Nederland op het hoogtepunt met gemiddeld 19,9%. In de provincie
Noord-Holland, waar Edam ligt, stegen de prijzen van koopwoningen
zelfs met 24,9%. Het jaar 2000 was het toppunt van de stijgingen in
huizenprijzen.
Deze
stijgingen namen in de loop van de jaren wel af, maar pas in februari
2009 was er sprake van een landelijke daling. De prijzen van
koopwoningen daalden in die maand met 0,5%. Deze daling bleef
doorzetten tot een maximum van 5,3% in januari 2010. De provincie die
in die maand het hardst werd getroffen, was Noord-Holland. De
huizenprijzen van koopwoningen daalden daar met 8,6%.
“Gelukkig
hoeven we ons huis op dit moment niet te verkopen. Dat lijkt me echt
verschrikkelijk,” zegt Feikje Wesselius, die sinds 2002 al in het
Zuid-Hollandse Waddinxveen woont. “Omdat we in Edam maar niet aan
een woning konden komen, verhuisden we naar Waddinxveen.” Hier
kochten ze een huis van 218 m², voor €196.000.
“Eind
2007 werd het huis getaxeerd op €235.000. Inmiddels hebben we de
kozijnen vervangen, een nieuwe keuken geplaatst en zijn alle ruimtes
in het huis opgeknapt. Het zou nu dus veel meer waard moeten zijn,
wil het niet dat die prijzen zo gedaald zijn.” Een nieuwe
verhuizing zit er op korte termijn dus niet in voor Feikje en haar
man. “We willen ooit weer eens bij zee wonen, net als we in
Julianadorp hadden. Die plannen stellen we maar uit. Misschien als we
beide met pensioen zijn.”